Sie befinden sich hier

Inhalt

Browar w Braniewie

Podobnie jak w innych miejscowościach Warmii i Mazur browar w Braniewie został otworzony na bazie wcześniejszego zakładu działającego w tym mieście. Jego wojenne zniszczenia nie były nazbyt wielkie, więc wznowienie działalności nie powinno być kłopotliwe. Liczono, że otwarcie browaru pomoże przyciągnąć osadników, a także wypromować produkt eksportowy pochodzący z tego miasta. Mimo ciągłych petycji o odbudowę browaru nie pozyskiwano środków na odbudowę zakładu. W roku 1946 Związek Samopomocy Chłopskiej chciał na terenie pobrowarnym otworzyć zakład produkujący soki i konserwy owocowe. Jednak plany te zostały zastąpione inna inwestycją w browarze otworzono rozlewnie piwa produkowanego w Elblągu. W związku z odbudową browaru powstała grupa inicjatywna w Braniewie. Jej kierownictwo powierzono Janowi Ciborze. Zespól miał za zadnie zabezpieczyć urządzenia, laboratorium i zapasy produktów na piwo. Zespół miał również pozyskać kredyty na odbudowę zakładu. Jednak plan ten nie powiódł się, budynki ograbiono z infrastruktury piwnej, a browar niszczał. Do planów wznowienia warzenia piwa braniewskiego wrócono w roku 1957. Wówczas Ministerstwo Przemysłu Spożywczego i Skupu oraz Centralny Zarząd Przemysłu Piwowarsko-Słodowniczego zaliczyli browar w Braniewie do szybkiej odbudowy. W 1959 minister wyraził chęć udzielenia wsparcia do odbudowy browaru. Prace ruszyły w roku 1962, a kierownikiem budowy został Kazimierz Lapicki. Wykonawcą odbudowy było Olsztyńskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego. Inwestorem był Elbląski Zakład Piwowarsko-słodowniczy, zaś harmonogram rozpisany był na trzy lata. Pierwszym kierownikiem zakładu i kierownikiem prac budowlanych był Józef Duniec. Browar wznowił działalność w roku 1965 i jeszcze w tym roku nawarzył 107 tys. hl piwa. Do końca lat sześćdziesiątych produkcja wzrosła o 100%.

Pierwsza powojenna warka piwa wyszła z linii produkcyjnych browaru w roku 1965. możliwości produkcyjne browaru wahały się wówczas na poziomie 200 tys. hl. W roku 1968 browar w Braniewie przeniesiono do Zakładów Piwowarskich w Olsztynie. W tych zakładach trwał 9 lat, po czym przeniesiono go znów do struktury browarów elbląskich. Tak trwał do 1991, gdy zakłady elbląskie stały się spółką EB. Także browar braniewski wszedł do spółki i stał się jednym głównych celów inwestycyjnych. Organizację nowej linii produkcyjnej powierzono doświadczonym budowniczym z Dani. Dzięki temu Braniewo było miejscem działalności jednego z najnowocześniejszych browarów w Europie. Zmodernizowany browar rozpoczął produkcję w roku 1993. posiadał zdolność produkowania 600 tys. hl. W ramach browarów EB warzy piwo EB Specjal Pils.

Po przejęciu browaru w Braniewie przez Grupę Żywiec prezes Nico Nusmeier ogłosił zamknięcie zakładu w Braniewie. Pracownicy zostali poinformowani o planach zamknięcia browaru, o objęciu pakietem socjalnym, a część pracowników zyskało propozycję przejścia do innych zakładów Grupy Żywiec. Powodem zamknięcia zakładu miały być wysokie koszty utrzymania i brak możliwości warzenia innych piw grupy. Koszty te związane były głownie z nowoczesnymi technologiami. Browar braniewski był drugim browarem grupy żywiec zamkniętym w czasie przeobrażeń (pierwszym był browar w Gdańsku). Grupa żywiec była w stanie odsprzedać browar jednak pod warunkiem zaprzestania warzenia piwa. Najlepiej byłoby gdyby rozlewano tam wodę, ze względu na dobre źródła braniewskiego zakłąau. Braniewski browar przed zamknięciem w ramach grupy żywiec zatrudniał 142 osoby, a jego możliwości produkcji to 350 tys. hl. Piwa rocznie.

Browar został sprzedany producentowi soków Witt. Transakcja opiewała na kwote1150 tys. Zł. W sierpniu 2003 firma ta zobowiązał się do produkcji wody i zatrudnienia 65 osób, jednak do roku 2005 udało się wyprodukować tylko kilkaset butelek wody. jednak po perturbacjach został zakupiony przez inwestorów z Elbląga. Jej przedstawicielem był były dyrektor EB Czesław Dębski. Elbląska firma Andrex ma zamiar wznowić produkcję piwa w Braniewie, a brakujące maszyny mają zostać zakupione w najbliższym półroczu – była to połowa 2005 roku. Nieznana jest cena browaru – poprzedni właściciel chciał za niego 6 mln euro, a oferenci dawali 4 mln złotych.

Po wznowieniu działalności Browar Braniewo pod nazwą BRAN zadebiutował piwem Barkas. Dobre otwarcie Browaru braniewskiego spowodowało, że Elbląski Browar Grupy Żywiec począł przeciwdziałać i konkurować z nowym piwem z Braniewa. Grupa Żywiec wytoczyła proces o stosowanie nieuczciwej konkurencji, jako że Bran miał poszywać swego barksa pod znaną markę Specjal produkowaną przez Żywca w Elblągu. Dowodem nieuczciwej konkurencji mały być etykiety, które łudząco miały być do siebie łudząco podobne. Browar z Braniewa żywo zareagował i pokazał, że wiele etykiet piwnych jest podobnych do elbląskiego Specjala Grupy Żywiec, ale tylko firmie braniewskiej wytoczono sprawę. Browary zapowiadały, ze chcą sprawę załatwić polubownie, ale żaden z nich nie chciał ustąpić pola. Sprawa zyskała finał w sądzie. Jednak Sąd Okręgowy w Elblągu oddalił wnioskiem Grupy Żywiec. Grupa Żywiec domagała się zaprzestania produkcji i dystrybucji piwa Barkas, jako że było podobne etykietowo do Specjala. Sąd oddalając wniosek uznał, ze oczekiwania Grupy Żywiec są nazbyt ingerujące w wolność rynku i nieadekwatne do ewentualnych strat.

Kontextspalte