Sie befinden sich hier

Inhalt

Koźlak Pszeniczny

Cechy:

ekstrakt początkowy 15,4-21,5°Blg; alkohol objętościowo: 6.5 – 8.0%, goryczka: 15-30 IBU; kolor: 12-25 SRM;

Walory:

Zapach tego piwa to doskonale komponujące się złożenie zapachów właściwych dla koźlaka: chleba, karmelu, aromatu ciemnych owoców z cechami właściwymi dla piw pszenicznych: goździków, gruszek, wanilii i odrobiny banana. Pszeniczny koźlak musi pachnieć ciepło, może nieco alkoholowo, ale nie ostro lub rozpuszczalnikowo. Kolor piwa może być od bursztynowego do brązowego z rubinowymi refleksami. Piana w kolorze lekko przybrudzonej bieli, kremowa, trwała i dość obfita. Piwo jak inne piwa pszeniczne zawiera osad drożdżowy, wiec jest mętne i opalizujące. Podobnie jak w zapachu, także smak do połącznie cech koźlakowych i pszenicznych. Jest to połączenie przypiekanej chlebowości, ciemnych owoców, goździków, lekkich smaków waniliowych i bananowych. Wszystko może być nakryte lekką pszeniczną kwaskowatością i słodowością słodów wiedeńskiego lub monachijskiego. Całość jest ciepła w odbiorze, czasem z nutką czekolady, ale nigdy nie jest przypalona, czy paląca. Chmiel niewyczuwalny w smaku i zapachu. Piwa o wyższym ekstrakcie i dłużej leżakowane mogą nabrać cech utlenienie, co kojarzy się z porto lub sherry.

Surowce:

Jest to piwo pszeniczne uwarzone w mocy koźlaka. Przeszło połowa słodu pochodzi z pszenicy, reszta to słody używane przy produkcji koźlaków. Zaciernie dekokcyjne dla większej treściwości i głębi smaku. Piwo fermentacji górnej. Mała ilość chmieli szlachetnych użyta tylko dla nadania goryczki.

Historia:

Pomysł na to piwo zrodził się kiedy w roku 1907. Wówczas uwarzono piwo Aventinus - najstarszy na świecie fermentowany górną fermentacją pszeniczny koźlak. Była to odpowiedź browarów warzących piwa pszeniczne na bardzo popularne w tym czasie piwa w stylu doppelbock. Piwo było doskonale skomponowane i łączyło najlepsze cechy obu piw, którymi było inspirowane. Bardzo cenione poza granicami w Bawarii nieco zapomniane.

Kontextspalte