Sie befinden sich hier

Inhalt

Koźlak

Cechy:

ekstrakt początkowy 16-17.5 Blg, alkohol 6,3-7,2 wag., goryczka: 20-27 IBU, kolor: 14-22.

Walory:

Zapach wyraźnie słodowy z elementami świeżej skórki chleba. Zapach czysty bez nut chmielowych i alkoholowych. Kolor od jasno miedzianego do brązowego, zwykle z fioletowymi błyskami. Dość wysoka klarowność. Dobra, wysoka, kremowa i trwała piana. Smak zdecydowanie słodowy, z wyraźną nutą karmelu i opiekanego pieczywa. Chmiel wyczuwalny jako uzupełnienie podstawowych smaków koźlakowych i nigdy nie zakrywający lekko słodkawego finiszu. Średnio pełne w ustach, nieprzegazowane, delikatne.

Powstawanie:

Podstawę stanowi słód wiedeński i monachijski, czasem tylko dodatek słodów korygujących smak i barwę. Chmiele europejskie. Piwo dolnej fermentacji. Trzeba zwrócić uwagę, że ważna role pełni zacieranie dekokcyjne i długie gotowanie z chmielem.

Historia:

Początki piw w stylu koźlak wiąże się z północnoniemieckim miastem Einbeck. Piwo zyskało popularność i przeniesione do Bawarii ewoluowało. Nazwa „bock” – ‘kozioł’ pochodzi od bawarskiej wymowy „Einbeck” i rozpowszechniła się dopiero po przeniesieniu produkcji piwa do Monachium. Tradycyjnie na etykietach tego piwa pojawia się kozioł, a w wersjach dubeltowych (od piwa Salvator) nazwy kończy się końcówką –ator.

Kontextspalte